Oculus Quest 2 به اندازه کافی سبک، راحت و قدرتمند برای اجرای تجربیات واقعیت مجازی با جزئیات قابل توجه، بهترین هدست واقعیت مجازی است که Oculus تاکنون ساخته است. و بسته به دیدگاه شما در مورد قدرت خام در مقابل قابلیت حمل و راحتی، ممکن است بهترین هدست واقعیت مجازی نیز باشد. همچنان با بیا تو اینجا همراه باشید.
Oculus Quest 2 یکی از بهترین هدست های واقعیت مجازی است که هم برای مبتدیان و هم برای پیشکسوتان باتجربه واقعیت مجازی موجود است. در واقع، اگر به دنبال یک سیستم واقعیت مجازی سطح بالا هستید که به سیمهای اضافی، هزینههای هنگفت یا سر و صداهای اضافی VR مبتنی بر رایانه نیاز ندارد، میگوییم این یک دستگاه ضروری است.
برای شروع، Quest 2 مستقل، دسترسی آسان به همه چیزهایی را که واقعیت مجازی را خاص میکند و ارزش وقت شما را دارد، به شما میدهد، و تجربههای واقعیت مجازی با کیفیت بالا را با قیمتی منصفانه با حداقل تنظیمات در اتاق جلوی شما ارائه میدهد. Quest 2 به شما امکان می دهد (تقریباً به معنای واقعی کلمه) وارد دنیای بازی شوید و همچنین به محتوای ویدیویی 360 درجه و برنامه هایی که همه ژانرها را پوشش می دهند دسترسی داشته باشید. این یک ابزار واقعا همه جانبه است که حتی خجالتیترین اعضای خانواده شما نیز میتوانند از آن لذت ببرند .
وضوح بالاتر
هدست واقعیت مجازی Oculus Quest 2 دومین نسخه از محدوده هدست Quest است. این شبیه به Oculus Quest اصلی است زیرا یک هدست مستقل و با باتری است که به شما امکان می دهد آزادانه در فضاهای بازی فیزیکی و دیجیتالی خود بدون ترس از زمین خوردن از روی سیم پرسه بزنید. اما اگر در حال حاضر Quest اصلی را دارید و Quest 2 را در نظر دارید، تغییرات مهمی وجود دارد که ارزش ارتقا را دارد. به لطف بهبود مشخصات رم و تراشه، مدل جدید به طور کلی تجربه پاسخگویی بیشتری را ارائه می دهد. این صفحه نمایش همچنین دارای وضوح بالاتری است که 50٪ واضح تر از نسخه قبلی خود است. در مجموع، این ارتقاء تجربه Oculus Quest 2 را حتی یکپارچه تر و همه جانبه تر می کند.
علاوه بر این، در مورد Quest 2، توسعه دهندگان اکنون این گزینه را دارند که بازی های خود را با فرکانس 90 هرتز و حتی 120 هرتز اجرا کنند (این برای افزایش راحتی و حتی واقع گرایی بیشتر در حین بازی مهم است) و خود هدست به طور قابل توجهی سبک تر از قبل است. دوبرابر عمر باتری در کنترلرها ردیابی دستی – که در Quest اصلی از طریق یک بهروزرسانی میانافزار وارد شد، اما از ابتدا در Quest 2 قرار گرفت – نیز بسیار چشمگیر است، اگرچه گاهی اوقات میتواند کمی شبیه به یک کار در حال پیشرفت باشد.
بازی های متنوع
صدها بازی Oculus Quest که به صورت جداگانه به فروش می رسند – و برخی از بازی های رایگان نیز – برای بازی با هدست در دسترس هستند، از جمله همه چیز از شوتر گرفته تا بازی های پازل، عناوین تناسب اندام تا برنامه های مدیتیشن، واقعاً چیزی برای همه وجود دارد، حتی اگر سطح کیفیتی داشته باشد. – و راحتی – بسته به آنچه که در حال تماشا و بازی هستید می تواند متفاوت باشد. Oculus Quest 2 همچنین یک تجربه اجتماعی ارائه می دهد. اگرچه برخی از الزامات حساب فیس بوک می لرزند (در ادامه در این مورد بیشتر توضیح می دهیم)، Oculus Quest 2 هنگام بازی با دوستان فوق العاده است. خواه این کار را از طریق آواتارهای آنلاین انجام دهید، یا در همان اتاق فیزیکی به لطف گزینه Google Cast هر آنچه را که در هدست خود در تلویزیون نزدیک مشاهده می کنید.
با این حال، در حالی که Quest 2 در دسترسترین و غنیترین هدست واقعیت مجازی است که تا به امروز آزمایش کردهایم، اما همچنان با برخی از همان مشکلاتی که واقعیت مجازی در کل از آن رنج میبرد، نادیده میگیرد. بسته به ساختار خود، هنوز این احتمال وجود دارد که درجه ای از بیماری حرکت را تجربه کنید، که در اکثر هدست ها اجتناب ناپذیر است – حتی آنهایی که ادعا می کنند این مشکلات را حل کرده اند – و ممکن است از شما بخواهد که به تدریج خود را با VR معرفی کنید تا از این مشکل جلوگیری کنید.
هدست مناسب
علاوه بر این، داشتن یک تناسب خوب و محکم برای اطمینان از اینکه صفحه نمایش تا حد ممکن شفاف به نظر می رسد، می تواند تنگناهراسی و کمی ناراحت کننده باشد. این مسائل در سطح پایه حل نشده باقی می مانند. برای نسل جدیدی از سختافزار، ما دوست داشتیم مجموعه وسیعتری از نرمافزارهای جدید را نیز ببینیم. با این اوصاف، ما انتظار ارتقاءهای بیشتر و بیشتری را برای Quest 2 داریم که ممکن است به هر مشکلی رسیدگی نکند، اما می تواند تجربه VR را حتی بیشتر بهبود بخشد. به عنوان مثال، افزودن بازیهای 120 هرتزی برای برخی از عناوین نهتنها باعث نرمتر شدن بازیها نشد، بلکه میتواند احتمال ابتلا به بیماری حرکتی ناشی از VR را کاهش دهد.
پس Oculus Quest 2 بینقص نیست – اما به همان اندازه که VR تا اینجای کار رسیده است به کامل بودن نزدیک است و اگر به دنبال بهانهای برای تعویض واقعیت با واقعیت مجازی هستید، ارزش زمان، پول و انرژی شما را دارد. تا زمانی که Quest 3 را نبینیم، این همان هدست واقعیت مجازی است که میخواهید.
قیمت و در دسترس بودن Oculus Quest 2
Oculus Quest 2 در دو نوع عرضه می شود: مدلی با 128 گیگابایت فضای ذخیره سازی با قیمت 299 پوند / 299 دلار / 479 دلار استرالیا و نسخه 256 گیگابایتی با قیمت 399 پوند / 399 دلار / 639 دلار استرالیا. پیشسفارشها هماکنون از طریق وبسایت Oculus باز میشوند و در دسترس بودن خردهفروشی عمومی در 13 اکتبر 2020 باز میشود. این صرفه جویی قابل توجهی نسبت به قیمتی است که مدل اولیه Oculus Quest فروش آن را آغاز کرد. مطمئناً ارزان نیست، اما با توجه به تجربهای است که برای کار کردن با آن نیازی به رایانه شخصی، کنسول یا حتی صفحه نمایش اضافی ندارد، ارزش زیادی دارد.
طراحی Oculus Quest 2
هدست واقعیت مجازی مستقل
صفحه نمایش و پردازنده با وضوح بهبود یافته
کنترلرها دارای دوام باتری و فضای استراحت انگشت شست هستند
Oculus Quest 2 روی سر پوشیده می شود، کاملاً شبیه ماسک غواصی. جایی که پنجره ماسک غواصی قرار دارد، در عوض یک حفره بالشتکی دارید که دارای یک جفت لنز عینک مانند است که در مقابل یک صفحه نمایش قرار می گیرد و تصاویر سه بعدی استریوسکوپی را به شما می دهد. همراه با سنسورهای حرکتی و شتابسنجها در هدست، میتوانید سر خود را حرکت دهید و حرکات را که در زمان واقعی بر روی صفحه دیجیتال جلوی خود منعکس میشوند، مشاهده کنید، گویی به بیرون نگاه میکنید و در دنیای واقعی در حال حرکت هستید.
این یک طراحی مشابه با اولین Oculus Quest است (اکنون در پلاستیک سفید به جای سیاه پوشانده شده با پارچه موجود است) با پوسته بیرونی آن که دوربین های خارجی را در خود جای داده است که به ردیابی موقعیت شما و کنترلرهای ارائه شده کمک می کند. هدست را با یک بند پارچهای چسبناک و کمی الاستیک سفت میکنید – تغییری (نه لزوماً برای بهتر شدن) نسبت به نمونه اصلی لاستیکی ساختار یافتهتر.
حافظه رم و صفحه نمایش
بهبودهای داخلی بین Quest 2 و هدست Quest اصلی قابل توجه است. در مقایسه با Quest اصلی، Quest 2 6 گیگابایت رم در مقایسه با 4 گیگابایت ارائه میکند و چیپست Qualcomm Snapdragon XR2 بسیار سریعتر در حال اجراست. این اجازه می دهد تا وفاداری بیشتر در تجربیات نشان داده شده در Quest 2، و همچنین امکان افزایش وضوح و نرخ تازه سازی را فراهم می کند. اولین Oculus Quest از دو صفحه نمایش OLED با وضوح 1440 در 1600 (یکی برای هر چشم) استفاده می کرد، اما Quest 2 یک پنل LCD را انتخاب می کند که به گونه ای تقسیم شده است که وضوح تصویر 1832 x 1920 پیکسل را برای هر چشم نمایش می دهد.
این تقریباً 50 درصد واضح تر از صفحه اصلی است، و در حالی که ما معمولاً غنای یک صفحه نمایش OLED را ترجیح می دهیم، اما در اینجا به سختی آن را از دست داده ایم. LCD همچنین نرخ رفرش بهبود یافته 90 هرتز را در مقایسه با 72 هرتز Quest اصلی در اختیار توسعه دهندگان قرار می دهد – با یک ویژگی آزمایشی که آن را تا 120 هرتز افزایش می دهد. در صورت پشتیبانی، تجربه بسیار روانتری خواهد بود.
البته توجه داشته باشید که تغییری در نوار لغزنده فاصله بین مردمکها (IPD، شکاف بین مردمکهای شما) در Quest 2 وجود دارد. قبلاً، میتوانید تنظیمات خوبی را با یک نوار لغزنده در قسمت زیرین Quest اصلی انجام دهید. اکنون باید عینک ها را به صورت فیزیکی در سه فاصله از پیش تعیین شده، 58 میلی متر، 63 میلی متر و 68 میلی متر تغییر دهید. در حالی که اکثر آنها هیچ تفاوتی را متوجه نمی شوند (سه تنظیمات رایج ترین محدوده های IPD را پوشش می دهند)، شرم آور است که کنترل ظریف تر از دست رفته است.
عمر باتری
Quest 2 همه این کارها را انجام می دهد در حالی که همچنان عمر باتری 2-3 ساعته Quest اول را دارد، بسته به برنامه ای که استفاده می کنید. این ممکن است زیاد به نظر نرسد، اما به هر حال بعید است که جلسات بازی طولانی تر از آن راحت باشد. Oculus به لطف پیشرفتهای قابل توجهی در الگوریتمهای ردیابی خود، که به کنترلکنندهها نیز گسترش مییابد، این امر را مدیریت کرده است، و اکنون دوبرابر عمر باتری (ما در مورد هفتهها بازی مداوم صحبت میکنیم) در مقایسه با مدلهای قبلی خود ارائه میدهد.
خود کنترلکنندههای حرکت نیز شاهد پیشرفتهای کوچکی بودهاند. اکنون در رنگ سفید موجود است، آنها فضای بیشتری را برای استراحت انگشت شست شما در حین بازی ارائه می دهند و نگه داشتن آنها برای جلسات طولانی تر را آسان تر می کند. هر کدام دارای یک دسته باتوم مانند هستند که شامل ماشه هایی برای انگشتان سبابه و دستگیره ها و همچنین دکمه های صورت و میله های حرکتی برای شست شما می شود. یک بند باعث میشود کنترلکنندهها از دست شما پرواز نکنند، در حالی که یک حلقه پلاستیکی دور شستهای شما را احاطه کرده است و LEDهای تقریباً نامرئی را در خود جای داده است که به هدست اجازه میدهد حرکات دستها و بازوهای شما را ردیابی کند.
بلندگوها
بلندگوها در پشتیبان های بند هدست تعبیه شده اند و صدای استریوی جهت دار به چپ و راست ارائه می دهند. آنها به اندازه کافی واضح و بلند هستند تا بتوانند بازخوردهای درام و صوتی جهت دار بازی های شما را دریافت کنند، در حالی که گوش های شما را آزاد نگه می دارند تا به شما امکان آگاهی از محیط فیزیکی خود را بدهند. توجه داشته باشید که اگر در اتاقی با یکی از دوستانتان بازی میکنید، آنها همه چیز را با استفاده از بلندگوهای داخلی میشنوند، اما اگر میخواهید هدفون خود را برای یک جلسه خصوصی وصل کنید، یک جک 3.5 میلیمتری نیز وجود دارد.
یک میکروفون نیز تعبیه شده است که برای برقراری ارتباط در بازیهای چندنفره و انجام برخی جستجوهای صوتی در عناصر UI مختلف برنامههایی که از آن پشتیبانی میکنند، به اندازه کافی شفاف است. تشخیص گفتار نیز به طرز شگفت انگیزی دقیق است.
استفاده از Oculus Quest 2
راه اندازی بصری و سیستم ایمنی
ویژگی های چشمگیر ردیابی دست
اشتراکگذاری صفحه با Chromecast فعال
راهاندازی هدست واقعیت مجازی میتواند کار دردناکی باشد – معمولاً تعداد زیادی سیم برای وصل کردن و سنسورهای خارجی برای مرتب کردن وجود دارد. اما از آنجایی که تمام محاسبات و ردیابی حرکت روی هدست Oculus Quest 2 انجام می شود، ورود به عمل در اینجا فقط 5-10 دقیقه طول می کشد. هدست را بعد از اولین شارژ روشن میکنید و چند کلیپ ایمنی و یک ویدیوی مقدماتی بسیار کوتاه به شما نشان داده میشود که کنترلکنندهها را به شما معرفی میکند و اینکه چگونه میتوان از سیستم نقطه و ماشه آنها برای پیمایش منوها استفاده کرد. سپس از شما خواسته می شود چیزی را که “نگهبان” نامیده می شود راه اندازی کنید – اولین لحظه از بسیاری از لحظات “وای” که Oculus Quest ارائه می دهد.
دوربین های خارجی
با استفاده از دوربین های خارجی هدست، نمای خاکستری از محیط اطراف خود را روی صفحه نمایش، در زمان واقعی به شما نشان می دهد. سپس از کنترلکنندهها مانند یک قوطی اسپری رنگ استفاده میکنید و لبههای اتاقتان را نقاشی میکنید تا فضای بازی امنی را به هدست نشان دهید که میتوانید آزادانه در آن راه بروید، مثلاً به تلویزیون یا مبلتان برخورد نکنید. تنظیمات ثابت یا نشسته نیز موجود است، اما این تجربیات در مقیاس اتاق هستند که همهجانبهترین را نشان میدهند. Oculus حداقل فضای 6.5 فوت در 6.5 فوت را برای عناوین در مقیاس اتاق پیشنهاد می کند، اما اگر مراقب باشید احتمالاً می توانید با کمی کوچکتر فاصله بگیرید.
با ایجاد مرزها، دیوار نگهبان نمایان میشود: یک دیوار دیجیتالی شبکهای که فقط در صورت تلاش برای عبور از مرزهای آن قابل مشاهده است. در اینجا محدودیت فضای بازی امن را میشناسید، و اگر سر خود را از دیوار دیجیتال بچسبانید، دوباره محیط دنیای واقعی خود را خواهید دید. این یک ویژگی ایمنی مبتکرانه است.
راه اندازی Guardian
با راه اندازی Guardian، سپس به شما نشان داده می شود که چگونه (به صورت اختیاری) به جای استفاده از کنترلرها، از دستان خود برای پیمایش منوها استفاده کنید. از حرکات کوچکی مانند نیشگون گرفتن انگشت شست و سبابه میتوان برای انتخاب گزینهها استفاده کرد و نگاه کردن به کف دست با لمس انگشتان منوها را باز میکند. در حالی که تعداد بازی هایی که از آن استفاده می کنند محدود است، اما آنقدر شهودی است که مطمئن هستیم در آینده شاهد استفاده بیشتر و بیشتر از آن خواهیم بود. با راهاندازی خارج از مسیر، وارد سیستم منوی Oculus میشوید، که مانند یک پانل شناور بر روی محیط قابل تنظیم Oculus Home قرار میگیرد، کمی شبیه به یک اتاق نشیمن مجازی.
اینجاست که میتوانید برنامهها، بازیها و محتوای ویدیویی را مرور کنید، فضای ذخیرهسازی هدست خود را مدیریت کنید و از طریق فیسبوک با دوستانتان ارتباط برقرار کنید. توجه داشته باشید که یک حساب کاربری فیس بوک اکنون بخشی اجتناب ناپذیر از تجربه Oculus Quest است، بنابراین اگر ترجیح می دهید بخشی از امپراتوری جمع آوری داده های زاکربرگ نباشید، باید هدست را به طور کامل منتقل کنید. به سادگی نمی توان بدون آن استفاده کرد. برنامههایی برای وارد کردن یک روش ورود جداگانه وجود دارد، با این حال، ما هنوز جزئیاتی درباره زمان در دسترس بودن این گزینه نشنیدهایم.
راحت و روان
جدای از این معضل اخلاقی، این وسیله ای روان و به راحتی قابل پیمایش است. همچنین فوراً نشان می دهد که واقعیت مجازی تا چه حد پیش رفته است، به خصوص VR موبایل. متن واضح و خوانا است و حرکت روان و راحت است. در حالی که میدان دید شما توسط عینک تنگ شده است، زمان زیادی طول نمی کشد تا به سکونت در فضای مجازی عادت کنید. برای یک تازه وارد، نفس گیر است.
و در حالی که VR اغلب به یک رابطه انفرادی متهم می شود، Oculus تلاش زیادی کرده است تا استفاده از Quest 2 را در یک گروه در دسترس قرار دهد. مانند Quest اصلی، میتوانید از عملکرد اشتراکگذاری صفحه نمایش Google Chromecast در منوی Quest 2 استفاده کنید تا به کسی که هدست را نمیپوشد، اجازه دهید آنچه را که در حال انجام آن هستید، روی نمایشگر دوم مانند تلفن هوشمند یا تلویزیون تماشا کند. برخی از بازیها حتی به طور فعال آن را تشویق میکنند، به طوری که یکی از بازیکنان نقشی را در دنیای واقعی بر عهده میگیرد، در حالی که بازیکن دیگری در دنیای VR ارائه شده در هدست حرکت میکند.
نرم افزار و برنامه ها Oculus Quest 2
به عقب با بازی های Quest اصلی سازگار است
تجربه های غوطه ور در نشستن، ایستادن و در مقیاس اتاق
هنوز ظرفیت ایجاد حالت تهوع در شما را دارد
همه برنامههای Oculus Quest روی Oculus Quest 2 کار میکنند، و اکثر برنامههای جدید با Quest اصلی سازگار خواهند بود (برای برخی از بازیهای سطح بالا مانند Resident Evil 4 VR صرفهجویی کنید). به این ترتیب، یک کتابخانه سالم از صدها بازی و برنامه در دسترس Oculus Quest 2 در هنگام راه اندازی وجود داشت و این مجموعه از عناوین تنها رشد کرده است. برای برخی توصیهها، میخواهید بهترین بازیهای Oculus Quest 2، بهترین بازیهای ترسناک واقعیت مجازی، و بهترین فهرست بازیهای تناسب اندام واقعیت مجازی را بررسی کنید.
تحمل این هدست
Oculus Quest 2 به برخی از بهترین بازی های واقعیت مجازی ساخته شده دسترسی دارد. طیف ایدههای مبتکرانه نمایش داده شده لذتبخش است، و با تبدیل شدن رویدادهایی مانند Meta Quest Gaming Showcase به یک رویداد سالانه، شاهد حضور عناوین بزرگی در سیستم هستیم. از دست دادن خود در Quest 2 تجربه شگفت انگیزی است که به شما امکان می دهد واقعاً در درون خود زندگی کنید و با بازی هایی که بازی می کنید احساس ارتباط کنید. اما سوال مهم این است که آیا می توانید آن را تحمل کنید؟
برخی از افراد میتوانند ساعتها بدون هیچ شکایتی از واقعیت مجازی لذت ببرند، در حالی که بسیاری از آنها علائمی شبیه دریازدگی را احساس میکنند که ناشی از قطع ارتباط بین حس شما و چشمهاست. در حالی که تحمل بیماری حرکت واقعیت مجازی در طول زمان ایجاد می شود، آماده باشید که جلسات بازی خود را بر این اساس محدود کنید یا یک سطل در دسترس داشته باشید. خوشبختانه بسیاری از بازیها تنظیمات راحتی مختلفی دارند که میتوانند به شما کمک کنند، مانند چرخش سریع، یا ویژگیهایی که حرکت در محل را کمتر آزاردهنده میکند، بنابراین باید بتوانید چیزی را پیدا کنید که برای شما مناسب باشد.
واقعیت مجازی و بحث آموزشی
اما Quest 2 البته فراتر از بازی ها است. واقعیت مجازی میتواند آموزشی باشد – برنامههایی وجود دارند که شما را از لحظات تاریخی صحبت میکنند، مانند نگاهی لمسکننده به زندگی آن فرانک، و برنامهای که به شما امکان میدهد از منطقه فاجعه چرنوبیل بازدید کنید. واقعیت مجازی را می توان به عنوان یک پلت فرم «همدلی» دید که به شما امکان می دهد نه تنها دنیاهای دیگر، بلکه زندگی ها و فرهنگ های دیگر را تجربه کنید.
برنامههای عالی از National Geographic و سازمانهای دیگر وجود دارد که به شما امکان میدهد از مکانهای سراسر جهان برای گردشگری مجازی بازدید کنید، در حالی که خطرات بسیار واقعی تغییرات آب و هوایی را نیز باز میکند. با وجود استودیوهای تناسب اندام و مکانهای مدیتیشن که به شکل اپلیکیشن نیز در دسترس هستند، اگر بتوانید در دنیای واقعی از آن بازدید کنید، احتمال زیادی وجود دارد که یک جایگزین VR در حال توسعه یا وجود داشته باشد.
پخش کننده ویدیوی
و سپس پخش کننده های ویدئویی وجود دارد. Quest با یک پخش کننده ویدیوی داخلی برای بارگذاری جانبی کلیپ های خود بر روی آن ارائه می شود، همچنین دسترسی به مرورگر نیز وجود دارد. نتفلیکس، آمازون پرایم ویدیو و یوتیوب همگی برای دانلود در دسترس هستند و اتاقهای نشیمن دیجیتال را برای تماشای عناوین در اختیار شما قرار میدهند. YouTube VR بهترین در بین این سه مورد است – نه تنها به شما اجازه میدهد در داخل ویدیوهای 360 درجه بنشینید و به انبوهی از محتوای آپلود شده در YouTube دسترسی داشته باشید، بلکه به طور کلی واضحتر به نظر میرسد و به شما این امکان را میدهد که صفحه نمایش عظیم خود را به سمت صندلی خود نزدیک کنید. موقعیتی که گویی در غربالگری IMAX شخصی خودتان هستید.
اتصال کامپیوتر به اینترنت Oculus Quest 2
با ویژگی Oculus Link به تجربههای واقعیت مجازی رایانه شخصی با کیفیت بالا دسترسی داشته باشید
با هدست اختصاصی رایانه شخصی پا به پا می ایستد
میتواند به فروشگاهها و پلتفرمهای بازی VR روی رایانه شخصی دسترسی داشته باشد
Oculus Quest 2 ناقوس مرگ را برای هدستهای متصل به کامپیوتر Oculus مانند Oculus Rift و Oculus Rift S به صدا در میآورد. این شرکت به TechRadar تأیید کرده است که در آینده، هدستهایش ترکیبی از بازی متصل به موبایل و رایانه شخصی را ارائه خواهند کرد. به جای اینکه صرفاً سخت افزار متصل به رایانه شخصی باشد. اگر به اندازه کافی خوش شانس باشید که یک رایانه بازی با مشخصات مناسب داشته باشید، می توانید از Oculus Quest 2 برای استفاده از تجربیات واقعیت مجازی متصل شده توسط رایانه خود استفاده کنید. فقط یک کابل پرسرعت USB 3.0 را به هدست خود وصل کنید، لانچر Oculus مبتنی بر رایانه شخصی را راه اندازی کنید و در رایانه خود ذخیره کنید و برنامه هایی را که علاقه شما را به خود جذب می کنند، انتخاب کنید.
ویژگی Air Link Quest 2
همچنین، میتوانید از ویژگی Air Link Quest 2 برای تجربه واقعیت مجازی رایانه شخصی بیسیم استفاده کنید. هر روشی را که انتخاب کنید، تعداد عناوین موجود برای بازیکنان Oculus Quest 2 را بهطور چشمگیری افزایش میدهد، مشروط بر اینکه آنها سختافزار رایانه شخصی برای تامین انرژی آنها را داشته باشند. علاوه بر این، تجربیات مبتنی بر رایانه شخصی، به دلیل قدرت بالقوه GPU در پشت آنها، میتوانند جزئیتر و جاهطلبانهتر از همتایان تلفن همراه خود باشند.
با قدرت بیشتر یک رایانه شخصی در دست، Quest میتواند از برخی ماجراجوییهای واقعاً چشمگیر استفاده کند، مانند Asgard’s Wrath و شگفتانگیز Lone Echo 2. جلوتر از اکثر برنامه های تلفن همراه Quest 2 و در صورت امکان باید از آنها استفاده کرد. با کمی دقت، میتوانید Quest 2 را برای پخش برنامههای VR از فروشگاههای دیگر نیز دریافت کنید، مانند بازی برجسته Half Life: Alyx در Steam VR.
ارائه دسترسی به هر دو این سناریوهای پخش از طریق یک خط هدست یک حرکت عاقلانه توسط فیس بوک است که میزان سخت افزاری را که پشتیبانی می کند کاهش می دهد. با این حال، از آنجایی که واقعیت مجازی موبایل اکنون به پیشفرض Oculus تبدیل شده است (به هر حال همه رایانههای شخصی بازی ندارند)، امیدواریم که این بلندپروازیهای توسعهدهندگان را خفه نکند. ما نمیخواهیم ببینیم که برنامهها فقط بر روی هدستهای تلفن همراه کممصرف تمرکز میکنند و تجربههای قدرتمندتری را که برای رایانه شخصی ساخته شدهاند، به دست میآورند.
لوازم جانبی Oculus Quest 2
جدید برای Oculus Quest، معرفی تعدادی از لوازم جانبی دارای مجوز Oculus فراتر از کنترلرها است. اینها شامل یک هدبند جدید و ساختاریافته برای تناسب راحتی اختیاری، یک هدبند با باتری داخلی برای دو برابر کردن زمان پخش، لوازم جانبی صوتی از Logitech و صفحات داخلی مختلف برای اندازههای مختلف است. مورد علاقه ما تا حد زیادی بند Quest 2 با باتری است. این نه تنها بهترین راه برای افزایش عمر باتری Oculus Quest 2 شماست، بلکه وزن باتری باعث می شود هدست وزن کمتری در جلو داشته باشد و راحتی را بهبود بخشد.
بخرید اگر . . .
شما یک تجربه VR در دسترس و بدون سیم میخواهید
Oculus Quest 2 مستقل و استفاده از آن بسیار آسان است، بهترین تجربه و بازی های VR را در بسته ای ارائه می کند که حتی یک مبتدی در فناوری می تواند راه اندازی کند و از آن استقبال کند.
شما یک کامپیوتر گیمینگ آماده VR دارید
اگر رایانه شخصی بسیار مشخصی در اختیار داشته باشید، درآمد بیشتری خواهید داشت، زیرا با وصل کردن کابل به Quest، دسترسی به تجربههای متصل به رایانه مجازی VR نیز فراهم میشود.
شما یک فضای بازی بزرگ برای لذت بردن دارید
Oculus Quest 2 می تواند برای هر کسی لذت ببرد، به لطف روشی که ردیاب اتاق Guardian خود را از حالت نشسته، ایستاده و تجربه رومینگ رایگان تغییر می دهد. اما Quest 2 زمانی در بهترین حالت خود قرار می گیرد که فضای بزرگ (داخلی) برای پرسه زدن داشته باشید، بدون موانع برای شکستن توهم سرگردانی در دنیای دیجیتال.
نخرید اگر . . .
شما نمی خواهید به فیس بوک وابسته باشید
تغییرات اخیر Oculus در توافقنامه کاربری خود به این معنی است که برای استفاده از Quest 2 باید یک حساب کاربری فیس بوک فعال داشته باشید. این امر شیوه های نظارت بر داده های فیس بوک را به همراه دارد، بنابراین اگر طرفدار آن سناریو نیستید، دیگر از آن استفاده نمی کنید. شانس.
شما به راحتی حالت تهوع دارید
از فردی به فرد دیگر متفاوت خواهد بود، اما برخی از تجربیات واقعیت مجازی هنوز این ظرفیت را دارند که شما را کمی حالت تهوع ایجاد کنند. راههای زیادی برای به حداقل رساندن این تأثیر وجود دارد، از جمله بازیهای مسابقهای یا پرواز نکردن، اما این موضوعی است که معمولاً نباید با پلتفرمها و رسانههای دیگر انجام شود.
شما قبلا Oculus Quest اصلی را تهیه کرده اید
چیزهای زیادی در مورد Quest جدید وجود دارد، اما اگر صاحب مدل اصلی هستید، نباید از معرفی این نسخه جدید خیلی عقب بمانید.
نظرات کاربران